ขอโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยคนนะครับ
วัยรุ่นทุกวันนี้ เป็นเหมือนดังที่ว่ามาจริง ๆ ต้องการความรวดเร็ว รอคอยความสุขไม่เป็น ต้องการความรวดเร็ว และมองไม่เห็นคุณค่าของตนเอง
มองอีกมุมหนึ่ง เราจะโทษแต่วัยรุ่นอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะวัยรุ่นก็มีลักษณะนิสัยที่เลียนแบบมาจากบุคคลในสังคมเหมือนกัน เช่น พ่อแม่ ครู เพื่อน หรือแม้แต่บุคคลที่ตนเองชื่นชอบ (ทั้งดี / ไม่ดี) ซึ่งอาจเป็นไปได้ ถ้าเด็กเลียนแบบพฤติกรรมที่ชอบและดี เด็กก็จะมีพฤติกรรมที่มีแนวโน้มเป็นคนดี เห็นคุณค่าในตนเอง มีเหตุผล รอคอยความสุขได้ เห็นความสุขบนพื้นฐานของความเอื้ออาทรต่อกัน
แต่ถ้าเด็กได้รับวัฒนธรรมจากสังคมที่แวดล้อมเขาอยู่นั้น ซึ่งไม่จำเป็นต้องบอกว่า ส่วนไหนที่ไม่ดี เด็กยอมรับเชื่อวัฒนธรรมการกระทำพฤติกรรมที่ไม่ดี แต่มองว่าดี หรือ เก๋ เท่ห์ (เข้าใจผิด) ก็จะทำให้เด็กมีพฤติกรรมที่แสดงออกไปในทางที่ไม่ดีได้
หรือแม้แต่ ถ้าเราไปชื่นชมพฤติกรรมที่ไม่ดีของเด็กแล้ว ยิ่งจะทำให้เด็กเข้าใจว่า สิ่งที่ตนเองทำนั้นดี ถูกต้อง
เช่น เด็กหญิง ร้องไห้งอแง กระทืบเท้า โยเย หน้าบูดบึง อ้อน ร้องเสียงดัง อยากได้ของเล่นบนห้าง หรือ แหล่งชอปปิ้งที่มีคนเยอะแยะ
ถ้าคุณเป็นแม่หรือผู้ปกครอง ที่พาเด็กนั้นไปด้วย พฤติกรรมเช่นนี้เกิดขึ้น คุณควรจะทำอย่างไร เพื่อให้เด็กหยุดพฤติกรรม หรือ ให้เด็กเข้าใจว่าการทำพฤติกรรมเช่นนี้มันไม่ถูกต้อง
ซึ่งความเป็นจริงแล้ว โดยส่วนมากผู้ปกครองหรือพ่อแม่ อาจจะตามใจลูก (ซื้อให้) หรือ ซื้อให้ เพราะอาจชาวบ้านที่ยืนดู (กลัวได้รับความอับอาย) ถ้าคุณตามใจหรือซื้อให้เพราะกลัวได้รับความอับอาย แสดงว่าคุณน่ะ รักตนเองมากกว่ารักเด็ก
หรือว่า คุณจะห้ามปรามลูกเพื่อให้หยุดร้องในขณะนั้น คุณจะทำอย่างไร
ผมอยากแสดงให้เห็นว่า การร้องไห้งอแง เป็นการแสดงพฤติกรรมเรียกร้องความสนใจของเด็กที่มีความต้องการอยากได้ (ใจเร็ว) รอคอยความสุขไม่เป็น ซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้ปกครอง และ ผู้ให้คำปรึกษา หรือบุคคลในสังคมจะต้องเข้าใจว่า
ทำไมเด็กร้องไห้โยเยทุกครั้งที่ต้องการอยากได้ของเล่นหรือสิ่งที่ตนเองต้องการ
ทำไมเด็กไม่หยุดร้องเมื่อได้สิ่งที่ต้องเองอยากได้ แต่ไม่ได้ หรือ ได้สิ่งอื่นทดแทน แต่ไม่ค่อยพอใจ
การได้รับ หรือ ไม่ได้รับนี้ มีผลต่อพฤติกรรมของเด็กในวัยรุ่น และ เป็นผู้ใหญ่ ด้วยนะครับ
ยังไงก็ขอฝากแลกเปลี่ยนด้วยนะครับว่า พฤติกรรมของวัยรุ่น หรือ วัยเด็ก มีผลต่อวัยผู้ใหญ่ทั้งสิ้น เราจะทำอย่างไรให้เป็นวงจรที่สามารถให้เด็กวัยรุ่นของเรามีพฤติกรรมที่มีเหตุผล ไม่แสดงอารมณ์ก้าวร้าวรุนแรง หรือแสดงในทางที่เหมาะสมได้ เราจะทำอย่างไรให้เด็กพวกนี้ได้รู้ว่า สิ่งที่เขากำลังทำอยู่นั้นมันไม่ถูกต้อง เราจะทำอย่างไรที่จะให้ผู้ปกครองหรือพ่อแม่เข้าใจว่าสิ่งที่เขากำลังทำกับเด็กนั้น เป็นการฆ่าเด็กทางอ้อม โดยส่งเสริมไม่ให้เด็กเป็นคนที่คิดเป็น ทำเป็นในสิ่งที่เหมาะสมกับความต้องการของสังคม
ขอบคุณครับที่มีโอกาสได้แสดงความคิดเห็น แม้ว่าจะไม่ค่อยรู้เรื่องนะครับ
และผมอยากได้ ไฟล์ หรือ เอกสารประกอบการอบรมบ้างครับ
อยากได้เอกสารอบรมบ้างครับ