สวัสดีค่ะพี่เกียว

แบบว่าขอแซวเล็กน้อย  นัดเจอกันที่แถวหน้าห้องตรวจเลยได้ป่ะ  ลานหน้า รพ.ไม่มีพื้นที่ค่ะ มีแต่รถจอดอยู่ 

พี่เตือน

ตกลงปีหน้าไปสวนโมกข์กันนะคะ  มีน้องสาวที่คุ้นเคยกันอยู่ที่สุราษฎ์ด้วย  จะได้ไปแวะเยี่ยม ส่วน ปัญญาญานแห่งการให้อภัย กัลยาณมิตรที่ใจดี นำมาให้ยืมอ่านแล้วค่ะ ชอบมากทีเดียว  อ่านจบแล้วให้ความรู้สึกว่า ท่านดาไล ลามะ มีความเป็นธรรมดาสามัญและเป็นธรรมชาติมาก  ท่านไม่ได้เสแสร้ง ไม่ได้พยายามพูดหรือแสดงความคิดเห็นเพื่อให้ดูดี ท่านพูดออกมาจากใจจริงๆ  จากความรู้สึกธรรมดาสามัญของท่าน  ท่านจริงใจค่ะ  อย่างตอนที่มีคำถามเรื่องที่ว่า ทหารจีนทำร้ายชาวธิเบตในคุก  มีคำถามว่าถ้าท่านอยู่ในเหตุการณ์และมีปืนอยู่ในมือ ท่านจะทำอย่างไร  คำตอบของท่านทำเอาบางคนที่ได้อ่านหนังสือ รู้สึกในด้านลบ  เพราะท่านตอบว่า ฉันอาจจะยิงเขา  ท่านตอบจริงใจดี  ในสภาวะของเหตุการณ์หนึ่งๆ เช่นในกรณีนี้  เราไม่อาจจะรู้ได้ว่า ในยามโกรธ ยามกลัว เราจะมีปฎิกิริยาต่อเรื่องนั้นอย่างไร  มันขึ้นกับสติที่มีอยู่ สภาวะการณ์ที่เป็นอยู่ ในชั่วขณะหนึ่งของเหตุการณ์ มนุษย์เราอาจทำสิ่งใดๆก็ได้โดยไม่คาดคิด  ขึ้นกับว่าขณะนั้นเราจะมีสติและควบคุมอารมณ์ได้มากมายแค่ไหน  คำตอบของท่านจริงใจ และไม่ดัดจริต  แต่หลายคนคงอยากได้ยินท่านพูดว่า ฉันจะให้อภัย ฉันจะโอบกอดทหารจีนไว้อะไรแบบนั้น   ในผู้ที่ปฎิบัติสมาธิภาวนาบางคน หรือผู้ที่คิดว่าตนเองเป็นผู้รอบรู้และทรงภูมิปัญญากว่าใครๆ มักออกอาการติดดีและสร้างภาพ สร้างคำพูดให้เป็นแบบที่คนทั่วไปอยากฟัง แต่บางครั้งก็อาจจะไม่ได้มาจากใจที่แท้จริง  คำว่า  อาจจะของท่าน ก็คือ อาจจะ ไม่ได้หมายความว่าท่านจะทำจริงๆ   แต่ของใครบางคนที่บอกว่า ฉันจะไม่ทำเช่นนั้น ทว่าพอเจอเหตุการณ์จริงๆ เขาผู้นั้นอาจจะทำอะไรที่รุนแรงกว่าที่ตนเองจะคาดคิดได้ 

  มีอีกเล่มที่น่าสนใจค่ะ  จักรวาลในหนึ่งอะตอม   หนังสือเล่มนี้บ่งบอกว่า ท่านรอบรู้และสนใจในทางวิทยาศาสตร์ไม่น้อย  ที่สำคัญท่านกล่าวถึงการกำเนิดของจักรวาลในอภิธรรมด้วย  อ่านแล้วน่าสนใจมาก

หวัดดีจ้าหมอนิด

คิดถึงจัง หนาวนี้จะได้มีโอกาสมาเยือนเชียงใหม่บ้างหรือเปล่า  เอ..หรือว่าจะให้ไปเยือนถึงพิษณุโลกดี