สวัสดีค่ะ

  • จำไม่ได้ว่าใครเล่า..หรือเคยอ่านที่ไหนมาก่อน
  • มาอ่านซ้ำอีก..อ่านอย่างช้า ๆ และประทับใจค่ะ

เมื่อเราเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ เราจึงไม่ควรปักใจอยู่กับอดีต แต่เราสามารถเรียนรู้จากอดีตเพื่อทำปัจจุบันและอนาคตให้ดีขึ้นได้ บทเรียนจากอดีตอย่างหนึ่งที่เธอได้เรียนรู้มาก็คือ "การอยู่กับความโกรธ เกลียด และความขมขื่นนั้น ทำให้ฉันเห็นคุณค่าของการให้อภัย"

  • ในชีวิต  เราเคยแค้น..ๆ...ๆ...ๆ  คิดว่าชาตินี้ต้องแก้แค้นให้ได้  ถามว่ารู้สึกอย่างไร....ตอบไม่ได้
  • แต่..ภายหลังที่รู้อะไร  ๆ  มากขึ้น  ได้ตัดใจให้อภัย...รู้สึกได้ว่า..มีความสุขค่ะ
  • ขอขอบคุณผู้ถ่ายทอด..เจ้าค่ะ