ขอบคุณ สำหรับ วิชาการเหลาไม้ปิ้งไก่ ครับ อาจารย์คุณพี่พรรณา ยังไมได้เขียนต่อเลยแค่ยกประวัติ ยายสำอาง มาก็หมดไปครึ่งหน้ากระดาษแล้ว กลัวคนอ่านจะเบื่อ

สังกัป ในการเขียนก็คงจะประมาณว่า คนบางคน เป็นขอทานเพราะชีวิตเขาถูกลิขิตมาเช่นนั้น แต่ในภายหลัง ก็มี ความละอาย หรือมีมานะขึ้นมา

ความยากจนนั้นไม่ใช่เรื่องน่าอาย
แต่ความงอมืองอเท้านั้นเป็นเรื่องที่น่าอาย

สมัยนี้มีคนบางคนบางกลุ่ม เอาความยากจน มาใช้เป็นเครื่องมือในการขอทาน ไม่ว่าจะขอใช้เอง หรือขอให้คนอื่นใช้ มันก็น่าละอายอยู่ อายยายสำอาง นะครับ