สวัสดีค่ะอ.วิรัตน์

ดีใจที่ได้อ่านเรื่องนี้ค่ะ ทำให้ระลึกถึงคุณแม่ของตัวเองเช่นกันค่ะ....

เป็นที่น่าสังเกตคือ...ยิ่งสูงอายุจะยิ่งไม่อยากทำตัวให้เป็นภาระกับคนอื่น การให้ความช่วยเหลือของลูกหลานจึงต้องระแวดระวัง ใส่ใจ และมีความละเอียดอ่อนยิ่งขึ้นเป็นทวีคูณ

ในช่วงวัยหนึ่ง ทุกคนต้องเดินไปถึงจุดนั้นเช่นเดียวกัน วัยสูงอายุ วัยที่ร่างกาย สังขารถดถอย โรคภัยคุกคาม ... (หรือใครจะเถียงว่าไม่จริง)  เพียงแต่ใครจะเตรียมตัวเตรียมใจไว้ได้พร้อมมากกว่ากันเท่านั้น

ชื่นชมอาจารย์ค่ะ ... น้ำใจที่อาจารย์ให้แก่คุณยายวง ทำให้ท่านยังระลึก ถามไถ่ถึงอาจารย์ แม้ในยามใกล้ลาสังขาร....

ขอกราบคุณยายด้วยความเคารพและชื่นชม ... ผุ้แม้อยู่ในโลกมืด หากใจสว่าง และเป็นแสงส่องปัญญาให้คนรุ่นหลังเช่นเราค่ะ