สวัสดีค่ะคุณกวิน

ดีใจจังค่ะที่ได้ข้อมูลมาเพิ่มเติม นอกจาก สระน้ำ ลูกยอ กอไผ่ แล้วยังมี ใส่เตา  เพิ่มเข้ามาอีก

คนไม่มีรากเห็นด้วยค่ะที่ว่า ใส่เตา นี่ ยากที่สุด  คงต้องบำเพ็ญ ตบะ (อันเป็นเครื่องเผาผลาญกิเลส) ให้ยิ่งขึ้น  ไม่เช่นนั้นแล้ว อาจเผาใจตัวเองให้ร้อนระอุ ดังที่คุณกวินว่าค่ะ  ดังนั้นแล้วถ้า ตบะของผู้จะใช้ สระน้ำ ต้นยอ กอไผ่ และใส่เตา ยังไม่เข้มแข็งพอก็ต้องทบทวนตัวเอง โดย

1. บำเพ็ญตบะให้ยิ่งขึ้น ต้องใช้เวลาในการบ่มเพาะความเข้าใจในความแตกต่างและหลากหลายของคน

2. พิจารณาเรื่องที่จะนำไป ใส่เตา นั้น ว่าเป็นภาระหน้าที่ของเราหรือไม่ เราควรเข้าไปเกี่ยวข้องเพียงใด

3. พิจารณาให้ลึกซึ้งถึงความเป็นจริงของชีวิต .. สัตว์โลกมีกรรมเป็นกำเนิด มีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์ ต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น เมื่อพิจารณาได้ดังนี้แล้ว ใจจะคลายความทุกข์จากความห่วงหาอาทร เรื่องที่ต้องการนำไป ใส่เตา นั้น ลงได้

4. และข้อสุดท้ายที่คิดว่าเข้าท่ามากที่สุดคือ...ไหนๆ เมื่อคิดที่จะเผาเขาไม่ได้สำเร็จ กวินก็เลยคิดที่จะมุ่ง เผาตัวเอง แบบ นกฟินิกส์ (Phoenix) จะดีมั้ย?  นั่นคือพยายามแผดเผา อัตตาคือตัวตนดั้งเดิม ทิ้งไป คงจะดีกว่า

ขอบคุณค่ะที่เข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทำให้คนไม่มีรากได้ข้อคิดเพิ่มขึ้น เพราะถ้าทั้ง สระน้ำ ต้นยอ กอไผ่ ยังไม่สำเร็จแล้ว ... จะได้ ใส่เตา เผาอัตตาตัวตน ซึ่งเป็นต้นเหตุสำคัญยิ่งของปัญหาต่าง ๆ ที่ทำให้เราทุกข์ท้อเสีย

...เห็นไหม มีกัลยาณมิตรน่ะ ดีขนาดไหน .... แค่ ใส่เตาอัตตาของเราเอง แทนที่จะไปวุ่นวาย เดือดเนื้อร้อนใจกับความคิด การกระทำของคนอื่น

...ก็หมดเรื่องแล้ว.....(^___^)