กาพย์วชิรปันตี ปกติจะกำหนดวรรคละ 10 คำ และ 1 บทมี 4 วรรค สัมผัสด้วยสระ

สำหรับกาพย์ทางอีสาน มีกำหนด วรรค ละ 7 ไม่กำหนดว่าบทหนึ่งจะมีกี่วรรค ว่ากันจนจบ โดยการสัมผัส คำสุดท้ายของวรรคจะไปคล้องจองกับคำที่ 3 ของวรรคถัดไป

ส่วนกาพย์วิชชุมาลีจะแตกต่างหรือยืดหยุ่นกว่าคือเพิ่มการก่าย หรือคำคล้องเป็นอีกแบบหนึ่งคือ คำสุดท้ายในวรรค 1 จะคล้องจองกับคำที่ 1, 2, 4 หรือ 5 ในวรรคที่ 3 และคำสุดท้ายในวรรคที่ 2 จะคล้องจ้องกับวรรคที่ 4

หรือมองอีกอย่างคือ วรรคคี่ ต่อวรรคคี่ และ วรรคคู่ต่อวรรคคู่...

ผิดถูกอย่างไรวอนผู้รู้ช่วยต่อ เพราะเคยได้ยินได้รู้มาเพียงแค่นี้...

ขอบคุณผู้เขียนกระทู้ที่ให้ข้อมูล... ให้พวกเราได้มาคิดต่อ... ขอบคุณครับ