สมมุติฐานอาจารย์ถุกเผงล่ะค่ะ

มันต้องพยายามเข้าใจทั้งข้างบน และ ข้างล่างค่ะ

จริงๆ แล้วคนในพื้นที่เขาก็มองเห็นปัญหานี้เหมือนกัน  และ เขาก็พยายามมองประโยชน์ที่พื้นที่เป็นตัวตั้ง  หลายๆ ที่ทำได้ดี  เขารวมกันทำงานเป็นเครือข่าย  ได้เงินมาก็เอาทำด้วยกัน  แต่พยายามประนีประนอมกับเจ้าของเงินเล็กน้อย  คืออย่าไปนอกกรอบเขามาก  บางหน่วยงานก็ โอเค  บางหน่วยงานก็ไม่โอเค  

      ดิฉันอยู่ในระบบราชการยังเหนื่อยวิธีคิดแบบยึดติดเลยค่ะ  แต่ละกรมก็ต่างทำ  ห้ามเอาเงินโครงการฉันไปข้องแวะกับงานกรมอื่น  แม้จะกลุ่มเป้าหมายเดียว  เป้าประสงค์ก็แปะเอ๊ย  มันเป็นอย่างนี้มานมนามกาเลแล้วค่ะ