ขณะนี้ผมรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เห็นชาวมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์จำนวนหนึ่งได้เริ่มให้ความสนใจเข้าไปแบ่งปันความรู้และ ลปรร.(แลกเปลี่ยนเรียนรู้)  ผ่าน Web  KM ของมหาวิทยาลัยฯ หรือ  ผ่าน Blogของ รศ.สมนึก  มากยิ่งขึ้น  และเห็นว่ามีพนักงานอีกหลายๆคนที่สนใจเข้ามาอ่านความรู้/ประสบการณ์ ในWeb/Blog ดังกล่าว  แต่อาจจะยังไม่มั่นใจที่จะเล่าเรื่อง/ประสบการณ์ดีๆ ให้คนอื่นได้รับรู้   ในตอนแรกๆผมก็ไม่ค่อย    มั่นใจเช่นเดียวกัน  แต่เมื่อเริ่มเล่าเรื่องแล้วก็เห็นว่าเป็นสิ่งที่ดี  ไม่มีสิ่งใหนถูกหรือสิ่งใหนผิด  เรื่องเล่าของเราอาจจะเป็นประโยชน์แก่คนอื่นๆได้  จึงมีความมั่นใจมากขึ้น  จึงอยากจะเชิญชวนเพื่อนพนักงานทุกคนลองเข้ามา ลปรร.กันเยอะๆ  โดยในขณะนี้หน่วยพัฒนาองค์กร (ตามดำริของรองฯ บริหาร)ร่วมกับเจ้าหน้าที่ศูนย์บรรณสารฯ  เจ้าหน้าที่ส่วนประชาสัมพันธ์ (น้องหวาด) และเจ้าหน้าที่ฯ ศูนย์คอมพิวเตอร์ (น้องลี)ได้พยายามปรับ/พัฒนา Web  KM ให้น่าสนใจมากยิ่งขึ้นเพื่ออำนวยประโยชน์ในการลปรร.ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

       นอกเหนือจากการลปรร.ผ่านWeb/Blog ซึ่งภาษา KM เรียกว่าเป็นเวทีเสมือนจริง หรือ B2B  แล้ว  ยังมีการลปรร.ผ่านเวทีจริงคือการมาพบปะพูดคุยเล่าเรื่องที่แต่ละคนประสบความสำเร็จ/ภาคภูมิใจมาให้คนอื่นๆฟัง  หรือมาร่วมกันหาแนวทางในการปฏิบัติงานที่ดีกว่าเดิม  หรือที่ดีที่สุดโดยส่วนใหญ่จะเรียกกันว่า "ชุมชนนักปฏิบัติ" บ้าง หรือ "ชุมชนคนหน้างาน" บ้างหรือ"ชุมชนแนวปฏิบัติ"บ้าง  โดยภาษา KM เรียกว่า " Communty  of  Practice  : CoP "   ซึ่งในขณะนี้ภายในมวล.ได้มีการจัดตั้ง CoP ขึ้นมาจำนวนหนึ่งแล้ว เช่น ชุมชนคนปฏิบัติงานสารบรรณ (e-Office)  ชุมชนคนหอพัก  ชุมชน 5 ส.  ชุมชนคนทำเว็บ  ชุมชนคนการเงิน  ชุมชนคนพัสดุ  เป็นต้น   ทั้งนี้หน่วยพัฒนาองค์กรจะได้ประสานงานกับชุมชนต่างๆ เพื่อเข้ามาลงทะเบียนจัดตั้งชุมชนอย่างเป็นทางการ  และนำลงในเว็บ KM เพื่อเปิดโอกาสให้สมาชิกในชุมชน รวมถึงพนักงานคนอื่นๆ เข้ามาลปรร.ต่อไป  และพนักงานหน่วยพัฒนาองค์กรจะเข้าไปมีส่วนส่งเสริมสนับสนุน/อำนวยความสะดวกและร่วมลปรร.กับชุมชนต่างๆดังกล่าวอย่างเต็มที่  และที่สำคัญผมได้รับทราบจากท่านรองฯ บริหารว่ามวล.สนับสนุนการดำเนินการในเรื่องนี้อย่างเต็มที่ เช่นจะมีงบประมาณสนับสนุนการดำเนินงานของแต่ละชุมชน  สนับสนุนให้มีการเดินทางไปลปรร.ภายนอกมหาวิทยาลัย  รวมถึงการไปลปรร.กับมหาวิทยาลัยอื่นๆ  เป็นต้น    เนื่องจากสิ่งเหล่านี้มีส่วนช่วยในการพัฒนาบุคลากร  ช่วยพัฒนาระบบงาน  ช่วยพัฒนาองค์กร  และช่วยสร้างความเป็นชุมชนให้เกิดขึ้นภายในมหาวิทยาลัย  และท้ายที่สุดแล้วคงจะช่วยทำให้มวล.กลายเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ได้ในที่สุด