โอ้โห..คุณแจ๋วนอนดึกจังนะคะ

บันทึกนี้เป็นบันทึกแรก ๆ ของพี่ใบไม้ค่ะ

กลับมาอ่านอีกทีก็ได้ยังจำความรู้สึกตอนที่เกิดความคิดที่เขียนบันทึกนี้ได้  ความคิดนี้มันเกิดจากการจูงหมาไปอึท่ามกลางอากาศร้อนระอุ เหงื่อแตกชุ่มโชก จนนึกเชื่อมโยงไปถึงตอนที่อยู่ในที่อากาศเย็นจนต้องออกมาตากแดด และนึกถึงเสียงบ่นของเพื่อนผู้รับภาระแม่บ้านอันแสนยุ่งเหยิง อยากออกไปเปิดหูเปิดตานอกบ้าน จนท้ายสุดก็กลับมาที่ตัวเองอีก ยามยุ่งเหยิง แล้วได้ผ่อนพัก ทำอะไรสบาย ๆ หายใจยาว ๆ

ขอบคุณค่ะที่อุตส่าห์ตามมาอ่านบันทึกเก่า ๆ บันทึกนี้ ..^__^..