โห...คิดถึงตอนเด็กๆ เลยค่ะ เมื่อก่อนที่บ้านตาครูแอนมีต้นโหนดเยอะเลยค่ะ (จนกระทั่งต้นโหนดเหล่านั้นกลายมาเป็นไม้ทำอุปกรณ์ในบ้านน้าสาวครูแอนในปัจจุบันนี้ได้เลยน่ะค่ะ) ...ตอนนั้นตาชอบเอาลูกตาลสุกไปให้แป๊ะที่ร้านหน้าตลาด  อาแป๊ะแกก็ใจดีตอบทำขนมตาลมาฝากตาเยอะเลยค่ะ  จนพวกเราพุงกาง555

เลยเป็นขนมโปรดนับแต่นั้นมาค่ะ  ...แต่ทำม่ายเป็น...เป็นแต่กินอย่างเดียว...อร่อยนะคะ

ตอนนี้หายากจังนะคะต้นโหนดแถวๆ บ้านเรา

น่าเสียดายนะคะ...พร้อมกับที่หายไปคือ "ขนมตาล" เนี่ยล่ะค่ะ

ขอบคุณนะคะ