ชีวิตคนเราก็เท่านั้น เหมือนกับการเดินทาง แต่เราเท่านั้นที่ยังไม่ถึงจุดหมายที่แท้จริง บางคนว่าความตายคือจุดหมายปลายทาง ซึ่งอาจจะไม่จริงก็ได้ แต่เป็นสัจธรรมที่ว่า เกิดแก่เจ็บตาย ฉะนั้นทุกวันนี้เรารู้อดีตแต่อนาคตไม่รู้ ถึงปัจจุบันขณะที่เขียนบทความนี้เมื่อเขียนผ่านไปแม้เพียงเสี้ยววินาทีก็เป็นอดีตแล้ว ทุกลมหายใจเข้าออกคือปัจจุบัน การเต้นของหัวใจคือปัจจุบัน เพียงช่วงความคิดเปลี่ยนเป็นอดีตแล้ว เพราะฉะนั้นคนเรารู้อดีตเท่านั้น จริงหรือไม่เป็นปริศนาธรรมที่น่าจะคิดค้นกันต่อไป