มีเรื่องเล่าต่อค่ะ

          เมื่อวานนี้หลังจากท่านรองบริหาร ฯ  ได้กล่าวเปิดการเสวนาและให้ข้อคิดต่าง ๆ  ซึ่งเป็นประโยชน์กับผู้เข้าร่วมเสวนาแล้ว  น้อง ๆ ส่วนการเงินและบัญชีที่ทำหน้าที่เป็นผู้เล่า  ก็ได้เล่าในลักษณะของการทบทวนระเบียบและวิธีปฏิบัติที่ถูกต้องและควรจะเป็นให้ผู้เข้าร่วมเสวนาฟัง  ซึ่งก็มีประเด็นคำถามสอดแทรกเข้ามาในระหว่างการเสวนาเป็นระยะ  หน่วยตรวจสอบภายในในฐานะที่ได้ร่วมกันคิดกับส่วนการเงินและบัญชีว่าการเสวนาครั้งนี้จะพูดเรื่องอะไรบ้าง  ตั้งใจว่าจะคอยเก็บประเด็นและจะเติมในส่วนที่เห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับผู้เข้าร่วมเสวนา  แต่ปรากฏว่าเวลาไม่อำนวย  แต่ก็ไม่เป็นไร ค่อยคุยกันต่อในครั้งต่อไปก็ได้   แต่จากการนั่งฟังมาตลอดมีสิ่งหนึ่งที่เห็นว่าน่าจะต้องมีการพูดคุยกันมากขึ้นก็คือ  เหตุผลว่าทำไมจึงมีระเบียบโน้นระเบียบนี้มาบังคับให้ต้องปฏิบัติตาม  ทำไมต้องมีเอกสารให้ต้องกรอกข้อมูลกันมากมาย   ทำไมจึงกำหนดว่าหลักฐานที่สมบูรณ์จะต้องมีลักษณะอย่างไร   ที่บอกว่าจะต้องพูดคุยกันมากขึ้นเพราะเหตุว่า ณ วันนี้หลายคนมองว่าการปฏิบัติยุ่งยาก  ไม่คล่องตัว  ในความเป็นจริงแล้วเอกสารทุกฉบับ ข้อมูลทุกตัวอักษรมีเหตุผลและที่มาที่ไปทั้งนั้น  มีน้องคนหนึ่งถามว่าทำไมจะต้องขออนุมัติเดินทางไปปฏิบัติงานนอกพื้นที่อีก  ทั้ง ๆ ที่ตอนทำโครงการก็ขออนุมัติโครงการและในโครงการก็มีรายละเอียดแล้วว่าจะต้องเดินทางไปปฏิบัติงานนอกพื้นที่  หัวหน้าส่วนการเงิน ฯ ก็กรุณาลุกขึ้นมาชี้แจงน้องว่ามันคนละขั้นตอนกัน  ครั้งแรกเป็นการอนุมัติโครงการซึ่งเหมือน ๆ กับการอนุมัติแผน  แต่ตอนไปปฏิบัติหน้าที่เป็นการไปทำงานจริง  ซึ่งท่านหัวหน้าท่านก็พูดไปตามหลักการ  ดิฉันก็เลยเสริมว่า  ขอมองโลกในแง่ร้ายสักนิด  สมมุติว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างการเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่แล้วจะมีหลักฐานอะไรมายืนยันว่าน้องได้ไปปฏิบัติหน้าที่จริง ๆ  ในวันนั้นหลายคนทำเสียง "อือ"  นี่เป็นตัวอย่างของความรู้สึกว่ามันยุ่งยาก  เพราะไม่รู้เหตุผลว่าทไมจึงต้องทำ  จริง ๆ แล้วมีเหตุผลมากมายที่จะอธิบาย  แต่ที่ยกเรื่องความเสี่ยงที่อาจจะเกิดขึ้นกับตัวผู้ปฏิบัติเองมันเห็นได้ชัดเจน  จึงตั้งใจไว้แล้วว่าครั้งต่อไปที่จะมีการพูดคุยกันอีก  จะพยามยามชี้ให้เห็นว่าทุกเรื่องที่ทำมีเหตุผล  เหตุผลทั้งหลายมีทั้งเหตุผลที่ต้องทำเพื่อป้องกันความเสี่ยงของผู้ปฏิบัติ  ป้องกันความเสี่ยงของมหาวิทยาลัย  หรือแม้แต่จะต้องทำเพื่อป้องกันความเสี่ยงของประชาชนผู้เสียภาษีให้พวกเรามีเงินเดือนใช้  แต่อย่างไรก็ตามเสียงสะท้อนจากผู้ปฏิบัติก็จะต้องนำมาพิจารณาในการแก้ไขปรับปรุงหากเป็นเรื่องที่สามารถปรับปรุงได้