สวัสดีครับ
- ติดตามด้วยความห่วงใย
- ขอร่วมขอบคุณ รพ.ที่มีมหามงคลนาม ศรีนครินทร์ ด้วยอีกคนครับ
ภาพนี้ประทับใจจริงๆครับ ..
ยิ่งดูยิ่งเหมือน ได้ซึมซับรับพลังแห่งเมตตาธรรม และความเสียสละอันสูงส่งของทั้งสองพระองค์ครับ
- พูดเรื่องนก .. จำได้ว่าตอนเด็กๆก็มีประสบการณ์คล้ายๆกันครับ แต่พอแก่ตัวเข้า พอเห็นนกบินก็ได้คิดไปอีกแบบครับ ถึงกับเคยเขียนรำพึงเป็นกลอนไว้ว่า ...
เจ้านกน้อย ทำไม บินไกลนัก
ไม่รู้จัก เหนื่อยล้า หรือไฉน
ทุกทุกวัน เราเห็น จนเจนใจ
เจ้าบินได้ อย่างไร แสนเสรี
มองดูเถิด เห็นอะไร ในเรื่องนก
เจ้าวิหค แบกอะไร ไปไหมนี่
แล้วเราล่ะ แบกอะไร ทุกนาที
แบกอย่างนี้ ไม่ฉลาด ปราชญ์ให้ปลง
ปลงออกไป ใช่ฝืนใจ ฝืนความคิด
ปลงด้วยจิต เห็นพิษภัย เลิกไหลหลง
ยิ้มรับสู้ ทุกสิ่งไป ใจมั่นคง
เป็นอานิสงส์ เรื่องวิหค นกโบยบิน.