+ พี่โอ๋ค่ะ..ตอนไปเยี่ยมน้าเอียดและนอนที่บ้านที่คลองแห...

+ เล่าเรื่องหนังสือ "เมื่อหมอเป็นมะเร็ง" ของท่านหม่อมคุณตา และเล่าเรื่องบล็อกและบันทึกของพี่โอ๋ด้วยค่ะว่าเติมเต็มให้กัน...

 + ว้าว..พี่รีเขามีเล่มภาคสองค่ะ...คือเล่มที่ต่อจากเล่มที่เราอ่านนะค่ะ...

+ วันหลังจะให้พี่โอ๋ดูค่ะ...ทั้งนี้อ๋อยก็ยังไม่ได้อ่านค่ะ..กะว่าอาทิตย์ที่ 16 พ.ย.กลับบ้านจะแวะไปเอามาอ่านค่ะ...แล้วยังไงจะให้พี่โอ๋ยืมอ่านดูก่อนแล้วยังไงค่อยว่ากันค่ะ...ว่าพี่โอ๋จะสั่งซื้อเองไหม

+ พี่โอ๋คะ...ขอบคุณมากค่ะสำหรับหนังสือค่ะ...แล้วยังไงอ๋อยจะโทร.หานัดวันที่พี่โอ๋อยู่เวรบุญแล้วอ๋อยเข้าไปเอาค่ะ...เราจะได้กอดกันแบบเดิมอีกค่ะ...

+ ออ...พี่โอ๋ค่ะ..ตอนเย็นอยู่ดี ๆ พ่อสัมก็ถามว่า... "ครูเฒ่า(ฉายาอ๋อยเองค่ะ)...พี่โอ๋..เขาจะรู้จักชีวิตที่แร้นแค้น ตีบตันของชีวิตจริง ๆ บ้างไหม"

 + อิ อิ...พ่อสัมมาแปลกค่ะ..แต่เขาเป็นแบบนี้แหละค่ะ..ไม่ค่อยพูด..ชอบโลกแบบที่พี่โอ๋เป็นนั่นแหละค่ะ...แบบว่า " ทั้งโดยลักษณะตัวเองที่ไม่ใช่คนเฮฮา ไม่ได้ชอบพบปะพูดคุยกับผู้คนแปลกหน้า ไม่ชอบเข้าสังคม ชอบอยู่ในโลกของตัวเองอย่างเงียบสงบ ชอบมีโลกแค่รอบๆตัว ทำความดีเล็กๆกับคนรอบๆตัวก็มีความสุขแล้ว "