อยู่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน 
เติมความคิดสติเราให้ทัน 
 อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน 
และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

สวัสดีค่ะ 

มาบอกขอบคุณค่ะ  ที่ได้แสดงความเห็นอกเห็นใจ

มีความรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ค่ะ

ว่า..เขาไม่ว่าง  เขายังไม่มีเวลา

แต่นาน ๆ เข้าเราก็ยังไปทักทายเขาเหมือนเดิม..

แต่ก็แบบเดิม..ครั้งแล้วคร้งเล่า

อ้อ..เขาอาจจะรังเกียจหรือไม่อยากคบเรา

ก็ต้องมาดูตัวเอง  ความเจียมเนื้อ เจียมตัวก็เกิดขึ้น

แต่..ครูคิมไม่เป็นคนน้อยใจ หรือเสียใจ นะคะ  เพราะเป็นคนไปฝึกปฏิบัติ..อยู่เสมอ ๆ ค่ะ