สวัสดีค่ะ ครูบา สุทธินันท์  
อ่านแล้วอมยิ้มไปค่ะ
ทำให้คิดถึงแมวที่บ้านที่สมุยค่ะ ที่บ้านเลี้ยงแมวไว้ 3 ตัวค่ะ วีรกรรมเด็ดๆ ทั้งนั้นค่ะ และที่ร้านอาหารที่ละไมอีกฝูง เรียกเป็นฝูงได้ค่ะ คือ มีประมาณ 10 กว่าตัว พี่สาวเป็นคนเลี้ยง สามารถเขียนเล่าเรื่องได้เลยค่ะ  เพราะแต่ละตัวมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทั้งนั้น เป็นแมวไทยทั้งหมดเลยค่ะ บางตัวก็มาโดยที่แมวที่ร้านไปคาบมา ให้พี่สาวช่วยเลี้ยง ยังกะรู้ว่าบ้านนี้รักแมวนะ  บางตัวพอโดนรังแกก็วิ่งมาฟ้องด้วยนะคะ
ถ้าพูดเรื่องแมวกันภายในครอบครัวนี่ไม่รู้จบค่ะ เพราะรวมทั้งคุณพ่อด้วย แกจะเลี้ยงแมวฟูมฟักยังกะลูก คือเลี้ยงดีกว่าลูก ใกล้ชิดกว่าลูกสาวอีกค่ะ และ”เจ้าแป” แมวสุด Love ของคุณพ่อ มันก็คงนึกว่าคุณพ่อคือพ่อมันแหล่ะค่ะ นั่งเฝ้า นอนเฝ้า เฉพาะคุณพ่อนั่นแหล่ะค่ะ บางทีถึงเวลานอนแล้วคุณพ่อยังไม่เข้านอนก็มีการไปตามให้เข้านอนด้วยนะคะ  คือยังกะคุยกันรู้เรื่อง
ฟังคุณพ่อ พี่สาว โทร.มาเล่าพฤติกรรมของแต่ละตัวแล้วมีความสุขมากค่ะ

ขอบพระคุณมากค่ะ ที่นำเรื่องสุขใจมาให้ฟูใจค่ะ