ขอบคุณพี่วรางค์ภรณ์ครับ ที่แวะมาทักทายกัน

ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหวครับ

บางเวลาที่อยู่ท่ามกลางผู้คนและเสียงเพลง แต่ก็แทนที่คนคุ้นเคยคนเดิมไม่เคยได้ครับ เพลงบางเพลงกลับทำให้คิดถึง อย่างมากมาย สิ้นเสียงเพลงและผู้คน ความเหงาก็กลับมาอยู่เคียงข้างเหมือนเดิม อย่างทุกคืนวัน


แต่อย่างน้อยในวันเหงาๆ ก็ยังมีความคิดถึง..คิดถึงคนที่เคยอยู่ข้างๆ คนที่คุ้นเคย ใครบางคนที่มีไว้...

(แต่ตอนนี้มีอยู่แล้วเลยไม่เหงาครับ อันนี้ของเมื่อก่อนครับ อิอิ ย้อนอดีต)