-ขอโทษครับ ตอนนี้ผมคิดถึงกลอนได้บางบทกลอน-

กลอนที่ ๑

จองหอง ฮึกดั่งกิ้ง      ก่าเกิน
พองขน จนจิตต์เพลิน พลอดพลั้ง
ยกตน แต่งสรรเสริญ   อาตมเองเอย
ข่มท่าน ทำบ่ยั้ง         เยี่ยงนั้น อย่างยลฯ

ใครจองหองพองขน อย่าไปมองครับ

กลอนที่ ๒
จระเข้ยาวใหญ่ค้ำ ขอบคลอง
คับจิตคิดลำพอง ไม่น้อย
ลูกศิษย์อาจลองดี ลบหลู่ ครูแฮ
บุตรต่อสู้บิดาด้วย อย่าได้สมาคม

ใครใหญ่เกินตัว อย่าเข้าไปยุ่งครับ

กลอนที่ ๓
ล้องูเห่าเล่นก็ได้ต้องใจกล้า
แต่ทว่าอย่ายักเยื้องเข้าเบื้องหาง
ต้องว่องไวทำนองคล่องท่าทาง
ตบหัวผางเดียวม้วนจึงควรล้อ

กลอนที่ ๓ ขอโทษครับ หากชักนำไปสู่ความรุนแรง