- โดนใจมาก เช่นกันครับ
- มันเป็นเรื่องที่ผมก็ถือปฏิบัติมาโดยตลอด จนกระทั่งออกมาอยู่นอกระบบราชการ
- ผมตั้งใจแน่วแน่ว่าจะขอเป็นแค่รองคณบดี ทำงานช่วยเขาในด้านที่ตัวเองถนัด .. และการทำงานในตำแหน่งดังกล่าว ถึง 4 สมัย ให้กับ 4 คณบดี ก็ล้วนเป็นรายการ คุณขอมา ทั้งสิ้น ผมไม่เคยแม้แต่ไปเลียบเคียงว่าอยากเป็นแม้แต่ครั้งเดียว ยิ่งรอบสุดท้ายนี่ ถึงขนาดเขาวางแผนหว่านล้อมให้ผมตกไปอยู่กลางวง ของทีมงานที่กำหนดตัวกันแล้ว และช่วยกันขอร้อง ก็ช่วยเขาไปอีกตามที่เห็นว่าควรทำ
- และ ทุกครั้งเมื่อลงจากตำแหน่งมาเป็นผู้สอนธรรมดา .. ผมก็ไม่รู้สึกว่า เสียหน้าหรือสูญเสียอะไร ยังให้ความช่วยเหลือคนใหม่ที่มาแทนเราด้วยใจที่เบาสบาย ไม่เห็นมีอะไรมารบกวน
- ผมเชื่อสนิทใจมานานแล้วเช่นกันครับว่า ชีวิตที่อุดมได้โดยไม่ต้องมีตำแหน่ง ... เพราะความอุดม หรือ ความเต็ม ทางจิตวิญญาณนั้น เป็นเรื่องภายในใจของแต่ละบุคคล มิได้ขึ้นอยู่กับหัวโขนใดๆ
- อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้ผมดีใจว่าตัวเองทำถูกต้องแล้วอีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือการบอกเพื่อนจาก มรภ.แห่งหนึ่งที่มาถามเลียบเคียงในเชิงปรึกษาว่าจะติดต่อท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ไปเป็น Candidate อธิการบดี ดีมั้ย ... คำตอบของผมคือ " อย่าดีกว่า .. แก(ท่าน) คงไม่เอาหรอก ! "