รุ่งอรุณสวัสดิ์ค่ะพี่แป้

ดีใจจังที่ได้อ่านบันทึกเรื่องเล่าของพี่แป้... มันเป็นความสุขเล็กๆ นะคะ พี่แป้คิดเหมือนกะปุ๋มไหมว่า... ความแง่งามของชีวิต คือ การที่เราได้น้อมใจลงมาสู่การทำงาน และใช้โอกาสของการทำงานนี้เป็นเครื่องมือในการขัดเกลาจิตใจเรา ไปสู่ความดี ความงามของชีวิต

กะปุ๋มดีใจที่ได้ไปร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ทุกคนต่างเป็นครูให้กะปุ๋มได้ขยายวงของความใคร่ครวญต่อการตอบโจทย์ของชีวิตที่นำพาไปสู่การเยียวยาทางจิตใจของผู้คน ให้มีทุกข์ที่เบาบางลง ทุกข์จากการทำงาน แปรเปลี่ยนมาเป็นการเพิ่มและคุณค่าการทำงานให้เป็นการทำงานอย่างมีความหมาย และลึกซึ่ง ที่หลุดออกไปจากลาภ ยศ สรรเสริญ นินทา...แต่เคลื่อนตัวไปสู่ความปิติสุขอันเกิดมาจากการทำสิ่งเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่ในจิตใจ...

อยากให้กำลังใจ...คนหน้างานทุกคนที่อำเภอเสลภูมิ... หากว่าโมเดลที่เราสะกัดออกมาจากแต่ละกลุ่มนั้น นำมาสู่การลงมือปฏิบัติด้วยกระบวนการ R2R ต่อเลย...

--------------------------

อ้อ..ลืมบอกพี่แป้ค่ะ ตรงคำสำคัญให้พี่แป้ เพิ่มคำว่า r2r เข้าไปด้วยนะคะ ใส่หลายๆ คำเวลาที่ search จะได้ลิงค์มาที่บันทึกนี้ได้เลย

หากว่าอยากอ่านเรื่องราวของ r2r ก็ไปที่

http://gotoknow.org/post/tag/r2r

(^____^)

ร่วมกันเดินทางนะคะพี่แป้...

กะปุ๋ม