ทรัพยากรมนุษย์ในยุคโลกาภิวัตน์ (โดยเฉพาะในเมืองไทย) มุ่งแสวงหาความรู้ภายนอกตัวและวิ่งตามความรู้ในโลกตะเรียกได้ว่าไม่ลืมหูลืมตาหรือลืมคิดว่าเหมาะสมกับตัวเองหรือไม่ อย่างไร) ผลสุดท้ายก็ต้องกลับมาแสวงหาความรู้ภายใน นั่นคือ คุณธรรมจริยธรรมที่จะนำให้คนนำความรู้ไปทำประโยชน์หรือสร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ ที่ดีงานให้กับสังคมนอกเหนือจากการนำความรู้ที่มีไปตักตวงแต่ผลประโยชน์สูงสุดเพียงอย่างเดียวโดยไม่คำนึงถึงผลกระทบที่มีต่อสังคมรอบข้างและประเทศชาติ โดยเฉพาะผู้นำควรต้องมีความรับผิดชอบและคุณธรรมจริยธรรมอย่างสูงด้วย