อรุณสวัสดิ์ ครับท่านอาจารย์
เรืองของการพัฒนาคน ให้เปิดใจยอมรับความแตกต่างคนอื่น และลองไปนั่งเป็นคนอื่นดูบ้าง เนี่ย ยอมรับว่าเป็นเรืองยากจริงๆ
ที่ผ่านมาผมได้พร่ำสอนนักศึกษาในมีลักษณะดังกล่าว (เพราะเป็นเนื้อแท้ของงานที่ทำอยู่ คือ การให้คำปรึกษา) แต่บางครั้งก็เป็นเรืองยากจริงๆ มีนักศึกษาหลายคนทำคะแนนได้ีดีในภาคทฤษฎี แต่พอมาเจอในภาคปฏิบัติไอ้ที่เรียนๆ มา กลับลืมไปหมด
คิดว่าน่าจะเกิดจากหลายๆ สาเหตุ
- อัตตา (น่าจะเป็นประเด็นใหญ๋)
- ความรักตัวเองมากไป (ทำไม..เวลาฉันลำบากไม่เห็นมีใครมาเ้ข้าใจ)
- กฎระเบียบ (ฉันเข้าใจเธอนะ แต่ว่าฉันต้องทำตามระเบียบ)
- เวลา (เออ..ตอนนี้เราไม่มีเวลาละ เอาเป็นว่าทำๆ ไปก่อนแล้วค่อยมาพูดกัน)
- วัฒนธรรม (คนไทยขาดวัฒนธรรมของการเคารพและืชื่นชมคนอื่น คือพวก ไม่ได้ดิ ชมแล้วเหลิง สุดท้ายจึงไม่ได้เข้าใจคนอื่นเท่าที่ควร)
คิดว่าจะมีสาเหตุอื่นๆ อีกที่ผมยังนึกไม่ออกในตอนนี้
ปัญหาที่ผมกล่าวทั้งหมด มักเจอได้ทั้งใน นักศึกษาป. ตรี และนักเรียนหลักสูตรผู้บริหาร
ขอบคุณสำหรับเวทีความคิดครับ