เราจะไม่เห็นภาพเหล่านี้ในเมืองไทยอีกแล้ว นอกจากในชนบทพอหาได้บ้าง

หมดคนรุ่นนี้ไปแล้ว เด็กยุคฮิบฮอบมีหรือจะเดินเข้าวัด มันไม่มีเครื่องมือใดๆที่จะเหนี่ยวรั้งสิ่งดีงามเหล่านี้ไว้ได้ โดยเฉพาะรูปธรรมต่างๆ  แต่นามธรรมที่ไร้รูปไร้นามที่เรียกว่า สำนึกและศรัทธาเท่านั้นจะสืบสานสิ่งดีนี้ต่อไปได้

เราจะมีเครื่องมืออะไรล่ะที่จะสร้างสำนึกและศรัทธาได้ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมแบบนี้...