สวัสดีตอนกลางวันคะ ครูอ้อย  (ทานเจหรือเปล่าคะ)

• บันทึกที่ครูอ้อยเล่าให้ฟังวันนี้ มันน่าจะมีเหตุมากกว่านี้ถึงทำให้ครูอ้อยรู้สึก "เจ็บ  เข็ด  และจบ"
• ทุกคนสามารถรู้สึกอย่างนั้นได้ 
• แต่ไม่อยากให้ครูอ้อยต้องเก็บไปคิด และ  "ฝังลึกอยู่ในจิตใจ"
• การให้อภัย เป็น "ทาน" ที่เสริมสร้างบุญให้เรา

ขันติ...ข่มใจของเราต่อสู้ความยากลำบาก....ให้ไปถึงจุดมุ่งหมาย

และโสรัจจะ...นอบน้อมใจเข้าไป....ช่วยทำด้วย  จึงเป็นธรรมทำให้งาม

จากหนังสือ ธรรมทำให้งาม ของ พญ.อมรา มลิลา ค่ะ

มีความสุขกับการใช้ชีวิตค่ะ