การปฏิบัติอย่างเข้มงวดที่เรียกว่า ตบะ นี้ จะสามารถทำลายอนุภาคของกรรมให้หมดสิ้นได้

ธุดงค์ และตบะ มีประเด็นที่เหมือนกัน และต่างกัน สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้ คือ ธุดงค์ และตบะ มีลักษณะที่เหมือนกันที่ต่างก็เป็นข้อปฏิบัติที่มีลักษณะเข้มงวดเอาจริงเอาจัง เป็นข้อปฏิบัติที่เคร่งครัด และสนับสนุน ความมักน้อย สันโดษความต่างกัน คือ ธุดงค์นั้นพุทธปรัชญาไม่ได้กำหนดว่า พระภิกษุทุกรูปต้องปฏิบัติ รูปใดปรารถนาจะปฏิบัติก็ทำได้ตามอัธยาศัย ส่วนตบะนั้น เชนถือว่าจำเป็นที่จะต้องปฏิบัติเพราะการจะแยกชีวะออกจากอนุภาคของกรรมได้นั้น จะต้องประพฤติตบะทั้งภายนอกและภายใน

นอกจากนี้ยังสามารถ นำข้อปลีกย่อยบางข้อมาเปรียบเทียบกันได้ คือ ธุดงค์ที่เกี่ยวกับการขบฉัน ๕ ข้อมีปิณฑปาติกังคะ, สปาทานจาริกังคะ, เอกาสนิกังคะ, ปัตตปิณฑิกังคะ และ ขลุปัจฉาภัตติกังคะ ทั้งหมดนี้เปรียบเทียบได้กับ ตบะ ข้อ อวเมารยะ, วฤตติปริสังขยานะ และ รสปริตรยาคะ ๓ ข้อนี้ เป็นตบะ ที่เกี่ยวกับการกิน ธุดงส์ ข้ออารัญญิกังคะ , รุกขมูลิกังคะ, อัพโภกาสิกังคะ และโสสานิกังคะ ๔ ข้อนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับการอยู่อาศัย เปรียบเทียบ ได้กับตบะข้อ วิวิกตศยยาสนะ การนั่งหรือนอนในที่อันสงัดธุดงส์และตบะดังกล่าวนี้ แม้ข้อปลีกย่อยจะคล้ายกันบ้างแตกต่างกันบ้าง แต่มีประเด็นหลักที่เหมือนกันคือ เพื่อความมักน้อย สันโดษ เพื่อความไม่คลุกคลีด้วยหมู่คณะ และ เพื่อสนับสนุนการบรรลุถึงความหลุดพ้น