ตอบน้องมัท ก่อน นะคะ สารภาพว่า ลืมตอบตั้งแต่แรกที่อ่าน

ได้รับเมนท์ ก็คลิกไปอ่านด้วยความคิดถึง อยากรู้ว่ามัทเป้นไง หลานเป็นไงบ้าง

มัวแต่ตามไปอ่าน สนุก มัน มัวเมาหลง อยู่ในบล็อก ที่มัทเล่า เรื่องคุณ พ่อ คุณแม่ไว้

ประทับใจมาก โดย เฉพาะ คุณแม่ แรมโบ้ กวนๆ ชอบสไตล์ที่คุณแม่ตอบสนอง แม่ค้าเมื่อโดนเรียก อาม่า เกินคาดจริงๆ

คุณ พ่อที่ลงทุนไว้ ในตัวลูก ด้วยการเป็นติวเตอร์ทุกเวลา ชอบตอนติวในรถ คนถูกติวหลับ แต่ก็สอบได้ เก่งทั้งพ่อ ทั้งลูก

น่าภูมิใจในผลงานของท่านทั้งสอง ทั้งสามหลักฐาน เป็น ตัว เป็น ตนยืนยัน

ส่วนผสมของงานท่านลงตัว ได้ ผลงาน เป็น สามสาว

ซึ่งหล่นไม่ไกลต้น

ได้คุณภาพ มีไมตรี มีหัวใจโอบอ้อมอารี มีอารมณ์ ดี และรักเพื่อนมนุษย์

และยังตามไปอ่านบล็อกเรื่องธนูญี่ปุ่น ของน้องใหม่อีก

จนลืมที่จะตอบ ขอบคุณ ตั้งแต่ที่พบว่ามัทมาเมนท์ ครั้งแรก

มาเจอตอนนี้ ว่า โอ ยังไม่ได้ตอบมัทเลย

ขอบคุณ น้องมัทมากๆ นะคะ ฝาก กอด และหอมหลานน้อยด้วย

เช่นเดียวกับ น้องอ๋อย คุณแม่แอมแปร์ แอบเห็นไปทัก ให้กำลังใจใครๆ มากมาย ในบล็อกหลากหลาย

ชื่นชมไมตรี ชื่นชมการกระทำ ของเธอ

ชอบบล็อกที่น้องอ๋อยเล่า ไปพบพี่โอ๋ (อยากเจอ อโอ๋มาก เช่นกัน เพราะเคยคุยทางโทรมาแล้ว ตอนโทรไปหาเธอใจเต้น ว่ารบกวนเธอ ไหม จะยุ่งรึเปล่า แต่ได้รับการสื่อสารที่เต็มไปด้วยน้ำใจ เต็มไปด้วยความรัก พร้อมเสียงหัวเราะสดชื่นจากเธอ)

เขินค่ะ เกาะโต๊ะไว้ เรื่อยๆ กลัวจะลอย ไปก่อน เพราะเรื่องที่เล่าไม่ได้ทำอะไรที่ ดี พิเศษมากมาย

พอมีคนมาเชียร์ หลายๆ คน รู้สึกว่า กลัวตัวเองจะติดสรรเสริญ มากไปแล้ว หรือเปล่า

ตอนเอาลงบล็อกเพียงแต่รู้สึกดีที่ได้ทำ และได้ทำเต็มความสามารถ ด้วยความรับผิดชอบอย่างเต็มอกเต็มใจ และอยากบันทึกไว้กันลืม

ขอบคุณ ที่มาทักให้กำลังใจ ซึ่งทำเอา ยิ้มมีความสุขได้ ตลอดเช้า จนตอนนี้

และยินดีมากที่ได้รู้จักค่ะ