สิ่งที่สัตวโลกขอไม่ได้

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฐานะ 5 อย่างเหล่านี้อันสมณะหรือพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใคร ๆ ในโลกไม่พึงได้คือ

1. ขอสิ่งที่มีความแก่เป็นธรรมดา อย่าได้แก่เลย

2. ขอสิ่งที่มีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา อย่าได้เจ็บไข้เลย

3. ของสิ่งที่มีความตายเป็นธรรมดา อย่าได้ตายเลย

4. ขอสิ่งที่มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา อย่าได้สิ้นไปเลย

5. ขอสิ่งที่มีความพินาศไปเป็นธรรมดา อย่าได้พินาศไปเลย

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฐานะ 5 อย่างเหล่านี้แล อันสมณะ หรือ พราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใคร ๆ ในโลกไม่พึงได้”

-->> ในสงสารวัฏ หรือโลกสงสาร สัตวโลกต่าง ๆ จะพึงขอมิให้แก่ มิให้เจ็บ มิให้ตาย มิให้สิ้น มิให้พินาศ ไม่พึงได้ สัตวโลกทั้งหลายจะต้องเป็นไปตามธรรมชาติธรรมดา เช่นนั้นอย่างแน่นอนไม่เป็นอย่างอื่น เป็นสิ่งที่พระพุทธองค์ทรงทราบแล้วได้ค้นหาวิธีที่จะทำให้ไม่เป็นไปเช่นนั้น และได้ทรงพบวิธีแล้วคือโดยการประพฤติปฏิบัติตนให้พ้นออกมาจากโลกสงสารหรือสงสารวัฏนั้นเสียและทรงประพฤติปฏิบัติได้สำเร็จแล้วขณะที่ตรัสรู้เป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า หลุดพ้นฐานะทั้ง 5 รวมถึงฐานะข้อ 3 สิ่งที่ความตายเป็นธรรมดา (คือตายแล้วเกิดอีก) ขอไม่ให้ตายไม่ได้

-->> พระพุทธองค์ทรงหลุดพ้นจากความตายแล้วเกิดอีกนับแต่ขณะตรัสรู้ ทรงเป็นผู้ไม่เกิดต่อไป ต่อมาเมื่อเสด็จดับขันธปรินิพพานควรหรือจะเรียกการดับขันธปรินิพพานหรือปรินิพพานว่าตายเช่นฐานะในข้อที่ 3 ดังกล่าว