ไม่ตายไม่เกิดอีกแล้ว

“เมื่อตามหานายช่างผู้สร้างเรือนไม่พบ เราได้เวียนว่ายตายเกิดในสงสารนับชาติไม่ถ้วน

การเกิดแล้วเกิดอีกเป็นทุกข์

.....นายช่างเอยบัดนี้เราพบท่านแล้ว ท่านจะสร้างเรือนไม่ได้อีก

จันทัน อกไก่ เราทำลายหมดแล้ว

จิตของเราบรรลุนิพพานหมดความทะยานอยากแล้ว

ปฐมพุทธพจน์ เป็นอุทานครั้งแรกที่พระพุทธองค์ทรงเปล่งด้วยความเบิกบานหลังจากตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในขณะนั้น ....ท่านจะสร้างเรือนไม่ได้อีก (เรือนหมายถึงอัตภาพของพระพุทธทงค์) ... จันทันอกไก่เราทำลายหมดแล้ว (โครงสร้างเรือน หมายถึงอวิชชา)

จิตของเราบรรลุนิพพานหมดความหมายทะยานอยากแล้ว....ทรงรู้ด้วยวิมุตติญาณทัสสนะในขณะนั้นว่าหลุดพ้นแล้ว พ้นจากการตายเกิดอันน่าเบื่อและจะไม่ตายเกิดอีกต่อไปนับแต่บัดนั้น ต่อมาเมื่อพระองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานเป็นการดับเพื่อไม่เกิด ควรหรือที่จะเรียกว่าพระพุทธเจ้าตาย