เจ้าบ้านตื่นแล้วค่ะ   คุณเมตตา  ครูอ้อย

.

"ฟ้าใส ใส ยามมองจับใจซึ้งตา....อยากกลับไปหา...ท้องฟ้าที่บ้านเรา...คนเมืองกรุงเขายุ่งแต่เรื่องของตนวุ่นวายสับสน ฉกฉวยและช่วงชิง...."  เป็นเพลง....หรือเปล่าคะ    เหมือนเคยได้ยิน

.

คิดว่า   ความวุ่นวายสับสน  ฉกฉวยและช่วงชิง    ที่ไหนๆ  ก็น่าจะมีค่ะ     มากบ้างน้อยบ้าง     แปรผันตามจำนวนคน

.

ชอบม้องท้องฟ้าใสๆ  แล้วปล่อยให้ใจล่องลอยไป     (ถึงใครอีกหลายคน)   ส่วนภาพแม่น้ำที่หมอกบนยอดเขา     ดูแล้วเหงาๆ นะคะ

.

ตัวจริงนิดหน่อยไม่ได้สดใสเลยค่ะ   คุณเมตตา     มีแต่ความเหี่ยวเฉา (โดยเฉพาะเวลาออกเวรดึก)    เลยต้องไปหาความสดใสจากที่อื่นมาชดเชย