ขอบพระคุณ อ.หมอลัดดา และ พี่ อ.แต้ม...มากเลยค่ะ

....

กระทบ แต่ไม่กระเทือน ... แต่อาจเซๆ ไปบ้างก็ตั้งหลักได้ค่ะ

"การเดินทางไปข้างหน้าอาจมีวิธีการเดินทางไปได้หลายทาง เดินบ้าง ปั่นจักรยานบ้าง วิ่งบ้าง นั่งรถยนต์บ้าง มากมายหลากหลาย... และ ณ ขณะนี้กะปุ๋ม...อาจหยุดพิจารณาสักชั่วอึดใจว่า จะก้าวเดินต่อไปได้เช่นไร ในเส้นทางการก้าวเดิน...เพื่อการแบ่งปัน "

กะปุ๋มรู้สึกซาบซึ้งใจในความห่วงใย... ดีใจที่ค่ำคืนนี้ได้ตื่นและเข้ามาอ่านเจอความเห็น...

หากว่าไปแล้ว...กะปุ๋มไม่ค่อยได้หรือเสียอะไรต่อการทำงานมาก เพราะได้ปวารณากับตนเองแล้วว่า "เป้าหมายการทำงานและการดำรงอยู่ของตนเองเพื่อการแบ่งปัน"... ความก้าวหน้าในงานจึงไม่ได้อยู่ในความสนใจ อยู่แบบข้าราชการผู้น้อยมานานเกือบสิบปี ... สองขั้นไม่ขอรับ ความดีความชอบไม่ขอเอา... จึงทำให้เกิดสภาวะใจเบาเบา ในการทำงานได้เสมอ...

(^___^)