เห็นด้วยค่ะอาจารย์ เพราะมีประสบการณ์เหมือนกัน แต่ไม่ใช่กับครอบครัว  แต่เป็นเพื่อนเครือข่ายเพื่อนเก่า  (สมัยเรียนด้วยกันที่ มอ.ปัตตานี) ตามหาตัวเรา ไม่รู้จะใช้วิธีไหน search หาในอินเทอร์เน็ต เจอหน้าบล๊อกของ gotoknow  เลยรู้เบอร์และที่อยู่  รู้สึกเค้าจะดีใจมากๆ ที่หาเราเจอ (เหมือนได้รับชัยชนะอะไรสักอย่าง มีอะไรในใจหรือปล่าวเนี่ยเพื่อน...) โทรฯ มาบอกว่า อ่านเรื่องของเราตลอด ดีใจที่รู้ความเป็นไปของเรา เออนะ โทรศัพท์ก็มี เบอร์โทรก็ติดต่อได้ เลยรู้เลยว่า คงละทิ้งไม่ได้แล้วกับการเขียนบล๊อก เอาล่ะนะ มีอะไรก็ฝากไว้บนบล๊อก เผื่อใครขาดการติดต่อไปนานๆ ระลึกถึงกันก็สืบหาผ่านโลกออนไลน์ล่ะกัน