ผมเสนอความคิดว่า เราอาจจะต้อง "ทำลายกำแพง" กันก่อนดีไหมครับ ผมมีความรู้สึกว่าคนเขียนอาจจะมีความรู้สึกกล้าๆ กลัวๆ เดี๋ยวเขียนแล้วจะ "ผิด" ครับ

สาเหตุก็เพราะบล๊อกนี่มีความเป็นเจ้าของอยู่ ผมคิดว่าคนเขียนกลัวว่าถ้าเขียนผิดแล้วเดี๋ยวจะมี "a consequence" ตามมา ดังนั้นเขียนเรื่องอะไรที่โอกาสผิดน้อยๆ ดีกว่า (อาทิเช่น core competence)

ผมเสนอว่าอาจจะต้องเริ่มจากพวกเรากันเองภายใน สคส. ก่อนเขียนอะไรที่ "a little bit extreme and unusual" สักนิด ให้คนเขียนคนอื่นได้ความรู้สึกว่า "สนุก" และ "ไม่เป็นไรที่จะเขียนอย่างที่ใจคิด" ส่วนคนอ่านก็ได้เกิดวัฒนธรรม "มันบล๊อกของเขา จะเขียนอะไรมันก็เรื่องของเขา" และ "ถ้าเราอยากอ่านเราก็อ่าน ถ้าเราไม่อยากอ่านเราก็อ่านอย่างอื่น"

ผมขอยกตัวอย่างที่เราอาจทำได้ที่เริ่มจาก สคส. นะครับ ตัวอย่างเช่น คุณธวัชบ่นเรื่องการหาอาหารมุสลิมทานยากตอนเที่ยงในบริเวณนั้น เลยต้องมีเทคนิคในการทานอาหาร หรือคุณน้ำคิดเรื่องระบบโทรศัพท์ในฝันสำหรับการติดต่อกับสื่อมวลชนทั้งหลายซึ่งเป็นความคิดที่ "แปลก" ส่วน อ.กรกฎก็ขอสักเรื่องที่ใครอ่านแล้ว "it's just plainly wrong" อย่างนี้เป็นต้น

ผมคิดว่าบล๊อกในโลกนี่เริ่มต้นที่ด้วย keywords "rant, rave, and musing" ครับ ดังนั้นเพื่อสนับสนุนการเขียน เราอาจจะต้องสนับสนุนในธรรมชาติของบล๊อกตรงนี้ส่วนหนึ่ง

อย่างไรก็ตามภายใต้วัฒนธรรม conflict avoidance เพราะ a conflict tends to get personal. ของไทยเรา เรื่องนี้ก็อาจจะบริหารยากหน่อย (เห็นไหมแป๊บเดียว ผมก็ rant หาเรื่องเสียแล้ว) แต่ถ้าไม่บริหารเราก็จะอาจไม่ได้เห็นการเขียนมากนัก เพราะจะเขียนแต่ละที "ต้องคิดแล้วคิดอีก" ครับ