สวัสดีด้วยความระลึกถึงอย่างสูง(แปลว่าคิดถึงมากๆๆๆๆๆๆๆ)ค่ะ อาจารย์กมลวัลย์ ^_^

แอมแปร์เพิ่งได้ล็อกอินเข้ามาตอบคอมเม้นต์ค่ะ  ดีใจที่สุดเลยที่ได้อ่านบันทึกธรรมะที่ทำให้รู้สึก "เข้าใจและเย็นใจ"  ของอาจารย์อีก  อ่านจบแล้วก็หัวเราะ(เบาๆ)อย่างมีความสุขจังเลย 

แอมแปร์ชอบมากๆที่พระท่านบอกว่า "ตามเข้าไปสิ" พอตามเข้าไปจน"เห็น" เราก็จะพบความจริงอีกชุดหนึ่งในใจของเราเอง    
            ..ที่แท้เป็นเพราะ.. "เราไปกวนเสียง" เองดอกหรือนี่    : )     : )

ขอบพระคุณอาจารย์มากนะคะ  แอมแปร์ไม่ได้แวะมาเยี่ยมบันทึกอาจารย์นานมากแล้ว  มีโอกาสแวะมาวันนี้รู้สึกมีความสุขจริงๆ 
         และสงสัยเป็นเพราะไม่ได้แวะมาสนทนากับอาจารย์เสียนาน

         เลยคิดถึงอาจารย์มากๆๆๆๆจริงๆนะคะ  : )  : )