อ่านประสบการณ์ทั้ง3 ตอนของอาจารย์แล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะมีสิ่งที่รู้สึกและขอแลกเปลี่ยนคือเรื่องของ"สัญญา" คนที่ทำงานโดยใช้สมองส่วนมากมักจะใช้"ความจำ" เป็นตัวกำหนดความคิดของตัวเอง...พวกเราใช้มันจนเคยชินจนแยกความรู้สึกไม่ออกโดยเฉพาะคนที่ทำงานโดยใช้ความรู้สึกน้อยใช้สมองและหลักการเป็นส่วนมาก ที่น่าประหลาดใจมากไปกว่านั้นคือพระพุมธเจ้าได้ตรัสรู้มา สองพันกว่าปีแล้วในเรื่องของ"จิต" ซึ่งในเสี้ยววินาทีการเกิดและดับของจิตมีถึง 64 ดวง ถ้าเราสามารถกำหนดจิตของเราให้มุ่งสู่ทิศทางของความรักความเมตตาได้ทั้งหมดพลังของดวงจิตนั้นมากมายมหาศาลเหมือนกับที่คุณโดโรธีได้สื่อสารออกมาในเรื่องของ"จิตจักรวาล" แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นการฝึกเรื่องของจิตก็ดูจะเป็นเรื่องอันตรายมากเพราะต้องมีครูผู้อารีคอยกำกับตรวจสอบอารมณ์อย่างสม่ำเสมอมิเช่นนั้นจะเพี้ยนไปอย่างที่เห็นกันมากมายในสังคม เราอาจจะคิดไปเองก็ได้ในหลายสภาวะ แต่สภาวะที่เข้าถึงธรรมะมากที่สุด นั่นคือธรรมชาติผู้ซึ่งมีแต่ให้ไม่เคยหวังสิ่งใดตอบแทนนั่นเอง