คนเป็นทรัพยากรของประเทศ ถ้าประชากรของประเทศมีคุณภาพประเทศชาติก็เจริญ การพัฒนาคนไม่ใช่เรื่องง่ายๆ จะต้องอาศัยปัจจัยหลากหลาย คนมีความคิดและจิตวิญญาณ การทำให้คนมีคุณค่าเพื่อทำให้ประเทศชาติ เจริญ และรุ่งเรื่อง ไม่ใช่ของง่ายๆครับ ต้องมีทั้งคนที่เป็นผู้ให้และคนที่เป็นผู้รับ การให้และการรับก็ไม่ได้หมายถึงการให้เงินทองหรือการรับเงินทอง การให้ในที่นี้ประกอบด้วยการให้ความรู้ การให้โอกาส การให้ความยุติธรรม การให้ปัญญา ผู้รับก็จะต้องรับด้วยความเต็มใจและเห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้รับ และจะต้องให้โอกาสแก่ตัวผู้รับเองในการนำความรู้ที่ได้รับไปพัฒนาตัวเองด้วย เมื่อได้รับโอกาสแล้วก็ต้องรู้คุณค่าในสิ่งที่ได้รับ คนไม่ได้อยู่กันตามลำพัง คนอยู่รวมกันเป็นสังคม คนจะดีมีคุณค่าหรือไม่ขึ้นอยู่กับสังคมที่คนๆนั้นอยู่ ดังนั้นการพัฒนาคนไม่ได้หมายถึงการพัฒนาเพียงคนหรือสองคน ต้องพัฒนากันทั้งหมด เราจึงเรียกว่าเป็นการพัฒนาแบบบูรณาการ

เนื่องจากส่วนที่ผม post ลงไปข้างล่างไม่ได้อยู่ในแบบที่ทำให้อ่านง่ายนัก โปรดค้นหาในส่วนอื่นที่มีแบบที่อ่านได้ง่ายกว่า และลองทบทวนดูจะเห็นว่า ปัจจุบันประเทศไทยมีความจำเป็นที่จะต้องเร่งช่วยกันหันมาให้ความสนใจในการพัฒนาประชากรชาวไทยให้มีคุณค่ามากกว่าที่เป็นอยู่เพื่อความอยู่รอดของลูกหลานในอนาคต