สวัสดีครับ

กลับมาจากแพร่แล้วเมื่อวานครับ...

ชอบบันทึกนี้ครับ ทั้งเพลง ทั้งภาพ

ภาพที่แม่ฮ่องสอน สดชื่น เขียวขจีดีจัง

ส่วนเพลงนี้เคยฟัง แต่ไม่ได้ติดใจมากนัก จนได้รู้ที่มาของเพลงจากคุณคนไม่มีราก เลยรู้สึกว่าเพลงนี้เพราะขึ้นและมีความหมายอีกมากโข...

ขอบคุณที่สะท้อนภาพ บางมุมที่เรามักจะหลงลืมไป...อาจเพราะว่าเราไม่ได้อยู่ในภาวะลำบาก ต้องหาเช้ากินค่ำเช่นครอบครัวในเพลง เราไม่รู้ซึ้งถึง...ความต้องการ โหยหาของเด็ก ๆ ที่อยากให้พ่อแม่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันมากกว่าจะต้องการ...บ้านโต...นะครับ

ชอบมากครับ