ความเห็น 843563

ชีวิตราชการที่พอเพียง

เขียนเมื่อ 

อูบ๊ะ..

เพิ่งมาอ่านพบอีกแล้ว สำหรับเพื่อนแม๊ททิว ที่วนมาลงความเห็น

อบอุ่นใจดีพิลึก

อีกปีสองปีจะถึง ๒๐ ปี แห่งการรับราชการ (ครบ ๑๙ เม.ย. ๒๕๕๔)

ผมเริ่มทบทวนตัวเอง ตบบ้องหูตัวเอง แล้วนิ่งนึก

แทบไม่มีผลงานอะไร น่าจดจำเลยในชีวิตราชการ

ผมจำไม่ได้เลยว่า ปี ๒๕๓๙ ผมทำงานราชการอะไรที่มีความหมาย

ชีวิตตกหล่นหายไปกับงานประจำที่โงหัวไม่ขึ้น

ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างผม (ที่มักคิดอย่างศิลปิน) จะใช้ชีวิตราชการได้มายาวนาน

จนเกือบยี่สิบปี โอวว์...

ผมไม่เหมือนเดิม !?! (เริ่มหงอกและร่วงโรย หัวล้าน..)

หรือว่าผมยังเหมือนเดิม !?!

ปีงบประมาณ ๒๕๕๑ ที่สำนักงานผมมีเจ้าหน้าที่เสียชีวิตไป ๒ คน

๓๐ กันยายนนี้ มีผู้เกษียณ ๕ คนรวด มีย้ายอีกยังไม่นับ

ผมมานั่งนึก ปีเดียว องค์กรผมมีเจ้าหน้าที่หายไปนับสิบ

มานั่งนึกอีกที

นี่กูตกอยู่ในสังคมและ องค์กรผู้สูงอายุแล้วนี่นา

ผมเริ่มตระหนกตกใจ และพยายามแต่งเพลงมากขึ้น

บันทึกเสียงเป็นเดโมไว้ให้มากที่สุด

แล้วคงได้ส่งมาให้คุณฟังมั่ง

พยายามติดตามผมไว้..

คิดถึงเชื่อมั่น เพื่อนเอย.

พืช นั่นแหละ