เรียนที่โรงเรียนบ้านป้ากุมเกาะหรือเปล่าครับ ถ้าเรียนน่าจะรุ่นใกล้ๆกันครับ 30ปีที่ผ่านมา ป่ากุมเกาะเปลี่ยนแปลงไปมาก ทั้งบ้านเรือน ผู้คน วิถีชีวิตความเป็นแอยู่และธรรมชาติ ผืนทุ่งกว้างแห่งทุ่งแม่ระวิงถูกปรับเป็นอ่งาเก็บน้ำขนาดใหญ่ แม่น้ำยมที่หาดทรายเคยสะอาดสวยงามกลายเป็นทุ่งหญ้าป่าพงทึบที่ผู้คนแทบไม่ย่างกายลงไปสัมผัสกับแม่น้ำ กลายเป็นแม่น้ำไม่มีชีวิตเพราะวิถีชีวิตคนส่วนใหญ่ถูกแยกจากแม่น้ำ คงมีเฉพาะวันลอยกระทงเท่านั้นที่พอระลึกถึงกันบ้าง

งานวัด วันพระสำคัญๆ งานบุญงานพิธีแห่เปรตเทวดาช่วงออกพรรษา งานสรงน้ำพระตามวัดต่างๆที่เป็นแหล่งรวมบุญ รวมใจและสนุกสนานอย่างปลอดภัย กลายเป็นเวทีล้างแค้นของเหล่าบรรดาวัยรุ่นเจ้าถิ่นกับถิ่นอื่นๆที่คอยเอาคืนกัน ประเพณีแข่งเรือสวยงามที่เคยจัดวันทอดกฐินของวัดหายไป ชายหนุ่มสาวงามแต่ละหมู่บ้านที่เคยมารวมกลุ่มกันร้องเพลงซ้อมพายเรือไม่มีอีกแล้ว

แม้หลายสิ่งจะหายไปแต่เสน่ห์ความงดงามแห่งวิถีชีวิตในอดีตก็ยังคงอยู่ในใจครับ วิวัฒนาการทางการปกครองที่เปลี่ยนจากท้องที่แบบตำบลหมู่บ้าน มาเป็น อบต.ที่เป็นชนวนเล็กๆของความขัดแย้งของผู้คนที่มาพร้อมกับการพัฒนาที่เรียกว่ากระจายอำนาจให้ชาวบ้านบริหารจัดการกันเองและปรับเปลี่ยนอย่างที่ดูว่าพัฒนาแล้วเป็นเทศบาลตำบลที่เพิ่งเลือกตั้งไปเมื่อ 14 กันยายนที่ผ่านมา ยังมีความหวังว่าน่าจะมีการพัฒนาจากคนสมัยศิวิไลซ์ที่มองหวลไปฟื้นฟูความงดงามแห่งอดีตได้บ้าง หวังไว้อย่างนั้นครับ