อ่านบันทึกอาจารย์แล้ว   หนูก็นึกถึงตอนที่นำนิสิตโควต้านักกีฬาไปสัมมนาสร้างแรงจูงใจ และให้นิสิตในกลุ่มที่เป็นโควต้าได้รู้จักกัน   และมีกิจกรรมแต่ละกิจกรรมจะสอดแทรกสาระเข้าไปเพื่อให้นิสิตได้สนุก  และได้ความรู้  แต่นิสิตกลุ่มนี้ให้ความร่วมมือน้อยมากในการทำกิจกรรม  ให้ทำอะไรก็ไม่ทำ   ไม่กระตือรือล้น   จนวิทยากรต้องบ่นไปตาม ๆ กันค่ะ 

  กรณีนี้น่าจะตรงกับการทดลองครั้งที่สองกับนักศึกษา  52  คน หรือเปล่าค่ะอาจารย์

"

หลังจากนั้นอาจารย์ซองและคณะได้ทำการทดลองครั้งที่ 2 กับนักศึกษาอาสาสมัคร 52 คน

ท่านแบ่งนักศึกษาเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งให้เล่นเกมส์ปาลูกบอลไปกลับ อีกกลุ่มหนึ่งไม่ให้เล่นเกม

...

การทดลองครั้งหลังมีอาหารและเครื่องดื่มเลี้ยงได้แก่ ซุปร้อน กาแฟร้อน แอปเปิ้ล และขนมปังกรอบ (แครกเกอร์ / crackers) และให้ตอบแบบสอบถามหลังการทดลองว่า ชอบอาหารอะไรมากเป็นพิเศษ

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มที่ได้รับการยอมรับให้เล่นเกมแก้เซ็งไม่ได้ชอบอาหารชนิดใดมากเป็นพิเศษ

...

ส่วนกลุ่มที่ถูกทอดทิ้ง ไม่ให้เล่นเกมส์ตอบว่า ชอบซุปร้อนและกาแฟร้อนมากกว่าอาหารที่เหลือ

อาจารย์ซองกล่าวว่า เวลาคนเรารู้สึก "หนาว" ทางใจ เช่น สังคมไม่ยอมรับ ถูกทอดทิ้ง ไม่ได้รับการยอมให้เข้ากลุ่ม ฯลฯ คนเรามีแนวโน้มจะรู้สึกคล้ายกับ "หนาว" ทางกายด้วย ทำให้รู้สึกคล้ายกับอยู่ในที่เย็นลง หรือต้องการเครื่องดื่มร้อนๆ มาช่วยแก้หนาวทางใจ"

ขอบคุณค่ะ