สวัสดีตอนเช้าครับครูอ้อย ผมเพิ่งจะไปออกจากบ้านครูอ้อยมา เรามาสวนกันกลางทางนี้เอง
- นั่นสิครับครูอ้อย ยิ่งเขียนผมก็รู้สึกว่ายิ่งหนักเหมือนกัน
- ถ้าจะเอาเป็นแบบพูดให้รู้จัก ก็จะเป็นว่า ถึงเวลาจริงเอาไปใช้ไม่ได้
- แต่ถ้าจะอธิบายให้เห็นจริง มันมีขั้นตอนเยอะ อย่างเรื่องไคว์สแคว์นี้เป็นเพียงตัวอย่างแรก มันมีรายละเอียดปลีกย่อยเยอะ
- อะไรที่มันย่อยไปมากๆ ผมก็ตัดทิ้งครับ
- เวลาครูอ้อยอ่านสถิติครับ ให้เสียเวลาทำความเข้าใจกับตัวอย่างให้มาก พอเข้าใจเสร็จปุ๊บ ก็ลืมมันซะให้หมด แล้วมาจำเพียงแค่ว่า มันคืออะไร ใช้เมื่อไหร่ มีข้อจำกัดในการใช้อย่างไร ถ้าไม่ได้ตามข้อจำกัดแล้วจะแก้ไขอย่างไร เท่านั้นก็พอครับ อย่างตัวอย่างข้างบนนั้นถ้าจำแค่นี้ก็ไม่เยอะ นะครับ เพียงเวลาเขียนต้องอธิบายเยอะหน่อยเท่านั้นครับ เพื่อให้เข้าใจกระจ่างขึ้น
- ครูอ้อยมีวิธีการจำคล้ายๆผมเลยครับ ผมก็จะเลือกแปลงให้มันคล้ายๆ กับของที่เคยรู้จัก เราก็จะจำมันได้ เหมือนเอาเส้นเชือกผูกไว้ไปไหนก็ไปด้วยกัน อย่างปัวซองกับคัวซองที่คาร์ฟู ของครูอ้อยนี่แหละครับ
- เอาไว้ครูอ้อยเริ่มเรียนวิชานี้เมื่อไหร่ก็จะเข้าใจเองครับ (ไปเข้าใจตอนก่อนสอบเหมือนผมเลย)
- ผมคงเป็นครูที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ เพราะเวลาพูดจะมีแต่น้ำซะมากกว่า นักเรียนต้องหาแห หา สวิงกันมาเองนะครับ
- เช้านี้ อากาศสดใสครับ แสงแดดจัดกำลังดี ท้องฟ้าแจ่มใส เดี๋ยวต้องไปทำงานครับ แล้วตอนบ่ายค่อยแว๊บไปเดินเล่น