กันยายน เดือนแห่งการจากลา...ฝากกลอนตากะยาย (บั้นปลายชีวิตของคนเรา)

ยายถามตา ยังรักข้า อยู่บ้างไหม ตาแปลกใจ ยายมาถาม ในยามนี้

ข้ารักยาย มาตลอด ชั่วชีวี ไม่เคยรัก ใครนี้ นอกจากยาย

ยายหลับตา ลงทันใด คล้ายคล้ายฝัน สองมือนั้น กุมมือตา คว้ามาใกล้

แค่ได้ยิน คำรักนี้ แม้สายไป ยายสิ้นใจ รอยยิ้มฉาย ที่ปลายตะวัน

วันนี้ตา ถามตัวเองว่า บ้าหรือไม่ ตอนที่ยังมียายเป็นคู่ ไม่รู้เรื่อง

คิดเพียงว่า อยู่กันไป ไม่ขัดเคือง ไม่ต้องเปลือง บอกว่ารัก มันชักอาย

แต่ตอนนี้ ไม่มียาย อีกแล้ว จะตะโกน จนแผ่นแก้ว แตกสลาย

คำว่ารัก ไม่มีวันก้อง ถึงหูยาย น่าเสียดาย แทนตา บอกช้าจัง

ตานั่งเหม่อ มองเก้าอี้ ไม่มียาย ก่อนยายตาย ยายอยู่ เคียงคู่ใกล้

ตาไม่เคย คิดจะบอก หลอกในใจ แสร้งทำให้ ยายเกลียดตา น่ายอมทน

คิดว่าตา จะต้องตาย ก่อนยายแน่ ไม่มีตา แต่ยายอยู่ สู้ทุกคน

ไม่ต้องสน ไม่ต้องเศร้า ร้าวใจจน อย่างตาทน ต้องมาเป็น เช่นวันนี้

ยายตายไป ก็ได้อยู่ คู่สวรรค์ มีอยู่วัน ดวงจิต ก็คิดหา

เอะ!...เคยมี หวานใจ ในโลกา ไหนลองดู ซิว่า เป็นอย่างไร...

ยายส่องดู ก็เห็นตา นั่งท่าโศก โอ้...ในโลก ช่างมีตา ท่านี้ได้

เหมือนกับตา แกล้งทำ ว่ากันไป มันไม่ใช่ ท่าเห็น ที่เป็นมา...

ตา...กินเหล้า เล่นไพ่ ได้ผู้หญิง ไม่เคยนิ่ง อยู่กับบ้าน เลยตาจ๋า

ยายนึกได้ อ๋อนั่น มันนานมา ตอนนี้ตา แกรันทด หมดเรี่ยวแรง...

จะก้าวเดิน ไปทางใด ให้เซซัด ขามันปัด ตาพร่ามัว กลัวสีแสง

แค่อ้าปาก กินข้าวเคล้า น้ำแกง ยังแสลง หัวใจมาก มันยากจัง...

ยายดีใจ ที่ยายได้ ตายก่อน ไม่ต้องนอน ท่าสลด หมดความหวัง

เหมือนกับตา น่าสงสาร พาลเพ้อดัง ชีวิตยัง ก็ต้องอยู่ สู้ไปตา.....

ตากะยาย คล้ายชีวิต ภาษิตสอน มองกลับย้อน ครอบครัวไทย ในวันนี้

ความรัก ความอบอุ่น เอื้ออารี ความรักที่ มีแก่กัน สัมพันธ์ใจ

พ่อรักแม่ ไม่แปรใจ ไปเป็นอื่น รักสดชื่น ฉ่ำหวาน ปานสิ่งไหน

แม่รักพ่อ รักจริง ยิ่งกว่าใคร รักสดใส หอมหวาน ปานเปรียบเปรย...

ถ้าสังคม ทุกวันนี้ มีความรัก ใจสมัคร รักใคร่ นะใจเอ๋ย

รักกันไว้ ไทยด้วยกัน มั่นใจเลย ฝึกให้เคย ความรักนี้ ดีนะเธอ