การที่เราได้มีโอกาสอ่านธรรมวันละนิดจิตก็จะนิ่งทำให้เราได้อะไรมากมายมหาศาลถ้าทุกคนสามารถฝึกจิตให้นิ่งและสงบได้ เปรียบเสมือน "น้ำที่อยู่ในแก้วใส ๆ " เฉกเช่นเดียวกับ จิตใจคนเราถ้าน้ำขุ่นย่อมเหมือนใจขุ่น เดือดอยู่ตลอดเวลา

แต่ถ้ามีปัญหาแล้วหยุดคิดสักนิดคนรู้ว่าปัญหาต่าง ๆ สามารถแก้ไขได้ ด้วยปัญญา และ สติ  ด้วยมันสมองที่รู้จักวิเคราะห์ปัญหานั้น ๆ ให้กระจ่าง เราก็จะรู้เหตุของปัญหานำมาซึ่งการแก้ไขต่อไป

แต่ถ้าเราเดือดอยู่ตลอดเวลา ก็เหมือนกับน้ำเดือดมีแต่จะร้อนระอุ ใครก็ไม่สามารถจับหรือแตะต้องได้เพราะความร้อนอาจทำให้เกิดอันตราย เฉกเช่น ใจคนที่มีแต่ความเดือดดาลตลอดเวลา ไม่สามารถคิดอะไรในขณะนั้น

แต่ถ้าใจเย็นจนกลายเป็นน้ำแข็งก็เหมือนกัน เฉยชานิ่งจนเกินไปทำให้อาจเสียหาย เหมือนกับน้ำแข็งที่แช่ในช่องแช่แข็ง  แทนที่ปัญหานั้น ๆ จะได้รับการแก้ไขกับปล่อยให้ผ่านเลยไป เฉกเช่น คำว่าปัญหาเรื้อรังมานานเกินจะเยี่ยวยาฉันท์ใดก็ฉันท์นั้น

ดังเช่นคำสอนของพระพุทธเจ้าในศาสนาพุทธว่าให้ทุกคนเดินสายกลางเข้าไว้ ไม่ร้อน ไม่เย็น จนเกินไป

เหมือนกันเดินทาง ให้เดินสายกลางแล้วจะไม่หลงทาง เปรียบเสมือนตาชั่ง เราต้องควรชั่งใจของเราตลอดเวลาว่า เอียงซ้ายหรือขวาจนเกินไป

บางคนบอกว่า พูดได้แต่ทำไม่ได้ เพราะไม่ทำต่างหาก ขอยืนยันเมื่อทำได้แล้วต้องรักษาให้สม่ำเสมอเพราะดิฉันได้ปฎิบัติแล้วจึงอยากบอกบุญต่อ ให้กับผู้ที่ยังไม่เคยฝึกหรือลองทำดูก่อนที่จะบอกว่ายาก

"จงเชื่อมั่นในตนเองว่าทำได้แล้วคุณจะทำได้ทันที"