การลงพื้นที่ศึกษาปัญหาสิทธิมนุษยชนครั้งนี้ ทำให้พวกเราทราบถึงการออกมาต่อสู้เพื่อป้องกันสิทธิของชาวบ้านจากผลกระทบที่เกิดขึ้นจากโรงโม่หินของชาวบ้านตำบลชมภู โดยการไปสำรวจพื้นที่จริงที่เกิดจากโรงโม่หินแล้วก็ทำให้เราตระหนักถึงผลกระทบที่เกิดขึ้นกับชาวบ้านกลุ่มนี้มากขึ้นกว่าการได้รับรู้จากการเรียนในตำรา และยังทำให้เกิดคำถามตามมาว่าในฐานะที่เราเรียนคณะนิติศาสตร์เราจะมีวิธีการใดที่จะช่วยเหลือชาวบ้านกลุ่มนี้เพื่อให้ได้รับความเป็นธรรมจากกระบวนการทางกฎหมายได้บ้าง
แม้การเข้าค่ายครั้งนี้จะเป็นเพียงการเข้ามาศึกษาปัญหาที่ชาวบ้านตำบลชมภูประสบแต่เพียงอย่างเดียวก็ตาม แต่จากการศึกษาดังกล่าวก็ทำให้เกิดประเด็นแก่นิสิตทุกคนว่าเราจะมีมาตราการใดบ้างที่ใช้ในการแก้ไขปัญหาดังกล่าว(วนแน่ๆเลย) กล่าวคือ ตามความเห็นของผมเห็นว่าการเข้าค่ายครั้งนี้ถือเป็นการจุดประกายความคิดให้กับนิสิตนำไปสู่การแก้ไขปัญหาร่วมกัน โดยเกิดจากการตระหนักถึงปัญหานั้นร่วมกันจากการลงพื้นที่ซึ่งประสบปัญหาจริง ๆ และหลังจากนั้นก็ได้มีการปรึกษาร่วมกัน แม้จะเป็นการมาศึกษาแต่เพียงอย่างเดียวก็ตาม และภายหลังจากการลงพื้นที่ซึ่งเกิดปัญหานั้นก็อาจทำให้พวกเราชาวค่ายมีความเห็นถึงมาตราการที่จะใช้ในการแก้ไขปัญหาที่แตกต่างกันทำให้เกิดความหลากหลายของความคิดของแต่ละคนในการแก้ไขปัญหาต่อไปในอนาคต
ความเห็นของผมที่มีต่อค่าย คือว่า ประทับใจคับ