สวัสดีค่ะน้องชาย.... ชยพร แอคะรัจน์
เราชาวดิน ถิ่นลำห้วย กล้วยไม้ป่า
เจรจา พาฝัน วรรณศิลป์
ส่งคิดถึง ส่งความเห็น เป็นอาจิน
จากชาวดิน กลิ่นกล้วยไม้ ไปให้เธอ....
สาวชาวกรุง นอนมุ้งลวด อวดว่าเก่ง
เป็นนักเลง กลอนยาว มะพร้าวห้าว
มาบอกกล่าว คราวรุ่น แรกรุ่นคราว
มารุ่นราว คราวเดียว ห้าสิบเจอ
คิดถึง คิดถึง นะคิดถึง
จึงมุ่งดึง ความรู้ป่า มาเสนอ
แม้ไร้วุฒิ ไร้ตำแหน่ง แสดงต่อเธอ
ยังสม่ำเสมอ เสนอมา พาใกล้กัน............
คิดถึง คิดถึง ซาบซึ้งใจ
คิดถึงให้ อ่านครั้งใด พาสุขสันต์
เพื่อนบล็อกเกอร์ เธอชอบ ตอบต่อกัน
เธอกับฉัน กลอนมัน พาไปเอง.....
ครูอ้อย แซ่เฮ