ผมมาทำงานอยู่ที่ภาคอีสาน ได้สัมผัสกับความคิดความรู้สึกของชาวบ้านนั้นส่วนใหญ่ถ้าไม่มีเรื่องที่มากระทบทำให้ตนเองเดือดร้อนก็มักจะวางเฉย ถ้าได้รับผลประโยชน์ก็จะชื่นชม ส่วนคนที่ทำให้เดือดร้อนก็จะโวยวายไม่พอใจ ส่วนผมแม้จะเป็นขรก.ก็มีมุมมองว่าความเห็นขัดแย้งในทางการเมืองเป็นเรื่องปกติทั่วไป ไม่ใช่ความผิดร้ายแรง คนไทยก็ยังเป็นคนไทยแบบเดิมที่เคยเป็น แต่ความรู้สึกส่วนตัวก็คืออยากเห็นประเทศชาติก้าวหน้าพัฒนา เอาแค่เรื่องใกล้ตัวตอนเป็นนักศึกษาเราได้ความรู้วิชาการและเห็นความเจริญในแต่ละสาขาวิชามากมายครับ แต่พอมาทำงานทำไมการสร้างความก้าวหน้าในหน่วยงานไม่เกิด บุคลากรก็มีปริญญากันเกิน60% ผมก็มารู้สึกสงสารประเทศชาติกันครับเพราะนักการเมืองผู้กุมอำนาจการปกครองประเทศของเราไม่เคยสร้างความผาสุก ความเจริญที่แ้ท้จริงให้กับประเทศชาติของเรา วิธีการไ้ด้มาซึ่งอำนาจก็เป็นรูปแบบที่ประเทศด้อยพัฒนาถูกดูดให้จมอยู่ในวังวนอย่างนั้นอยู่ ถ้าเรายังให้การเมืองมาฉุดรั้งความเจริญของประเทศชาติอยู่อย่างเก่า ก็น่าเสียดายแทนวิญญาณบรรพบุรุษที่อุตส่าห์สร้างชาติกู้แผ่นดินมาให้ลูกหลานบางกลุ่มเนรคุณชาติแผ่นดินโกงกินกันเป็นกิจวัตร แบ่งเศษเนื้อเล็กๆน้อยๆที่เป็นทรัพยากรของคนทั้งชาติมาให้แก่ฐานเสียงของตน ผมเองก็เป็นแค่ผู้มีความรู้พอจะเห็นภาพความผิดปกติ ที่ทำให้บ้านเมืองเราไม่พัฒนาคนหนึ่ง ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้ระบบการเมืองในชาติเปลี่ยนแปลงใหม่และสามารถตอบโจทย์ดังกล่า่วให้ได้ในช่วงชีวิตของขรก.อย่างผม