๑. การฟังอย่างมีสติ
๒. การฟังอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน (ไม่มีตัวกูของกูขณะฟัง)
๓. การฟังอย่างปราศจากอคติ (ไม่ลำเอียงด้วยรัก/ชัง/หลง/กลัว)
๔. การฟังด้วยจิตที่ปรารถนาจะฟังความจริงตามที่มันเป็นจริง
๕. การฟังด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์ (ไม่คิดจะจ้องจับผิด หรือจ้องจดจำคำคม)
๖. การฟังโดยปราศจากการประเมินค่า/ตีความขณะฟัง
๗. การฟังด้วยท่าทีที่เคารพต่อผู้พูดอย่างจริงใจ
๘. การฟังตั้งแต่ต้นจนจบกระแสความ
-
ขอนำความรู้จากบทเสริมเรื่องการฟังไปใช้ด้วยคนครับ
-
อ่านแล้วนึกถึงพุทธสุภาษิตบทนี้หนึ่ง ไม่รู้จะเกี่ยวกันหรือเปล่า
-
สุสูสัง ละภะเต ปัญญัง ฟังให้ดี จะเกิดปัญญา
-
ไม่เพียงแค่หู แต่ฟังด้วยใจ ให้ถึงใจ-เข้าใจ
-
ขอบคุณครับ