ดีใจกับคุณกะปุ๋มด้วย ดิฉันเองมีเวลาดูแลท่านน้อยกว่าใคร ไปเรียน,ทำงานไกลบ้าน  แต่พ่อและแม่ใช้เวลายี่สิบปีช่วงสุดท้ายที่บ้าน หลังที่ดิฉันซื้อและปลูกที่บ้านเกิด (ตัวเองไป ๆ มา ๆ เฉพาะวันหยุด)  พี่ ๆ จึงบอกว่าเป็นความโชคดีของดิฉันประการหนึ่งค่ะ