ผักชีฝรั่ง

ชื่อ ผักชีฝรั่ง

ชื่ออื่น>

หอมป้อมกุลา ผักชีดอย แมะและเด๊าะ ผัดจี ผักหอมเป ผักหอมห่อ ผักชีใบเลื่อย ผักหอมเทศ

ชื่อวิทยาศาสตร์

Eryngium foetidum Linn.

วงศ์

UMBELLIFERAE

ชื่อสามัญ -

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ต้น

เป็นพืชล้มลุกสูง 6 – 35 ซม. ลำต้นสั้นอยู่ระดับดินและชูใบขึ้นมา

ใบ>

ใบยาวรูปไข่ขอบขนานยาวรี ปลายแหลมฐานใบเรียวแหลม ริมใบหยักคล้ายฟันเลื่อยใบยาว 7 – 15 ซม. กว้าง 3.5 ซม. ใบสีเขียวเข้มและแข็งกระด้างออกเป็นกระจุก

ดอก>

ออกดอกเป็นช่อมีก้านยาวสีเขียว ดอกมีสีเขียวแต่ละดอกมี 5 – 7 กลีบ ดอกยาว 1.5 – 2.5 ซม. กว้าง 3.5 ซม. ออกที่ปลายกิ่ง ดอกย่อยเรียงตัวอัดแน่นเป็นรูปกระบอก หรือรูปไข่สีเขียวเข้ม

ผล>

ขนาดเล็ก เส้นผ่าศูนย์กลาง 2 มม. สีน้ำตาล

ส่วนที่ใช้บริโภค

ใบอ่อน ใบแก่

การขยายพันธุ์

เมล็ด แยกต้นอ่อน

สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม

ชอบบริเวณที่ดินชุ่มชื้น และที่ชุ่มน้ำ

ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์

ตลอดทั้งปี

การปรุงอาหาร

ใบอ่อน ใบ นำมารับประทานเป็นผักสดร่วมกับน้ำพริก ลาบ ยำ ก้อย หรือนำไปประกอบอาหารช่วยดับกลิ่นคาวและปรุงรสชาติให้ดีขึ้น เช่น ต้มยำ ลาบ ก้อย

ลักษณะพิเศษ

ใบผักชีฝรั่ง รสจืด กลิ่นหอม