มาช้าไปนิด...นะคะน้องกวิน
อนึ่ง ตถาคตย่อมรู้วาจาที่จริง ที่แท้ และประกอบด้วยประโยชน์ และวาจานั้นเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจของผู้อื่น ในข้อนั้น ตถาคตย่อมรู้กาลที่จะพยากรณ์วาจานั้น
- อันความกรุณาปรานี
- จะมีใครบังคับก็หาไม่
- หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ
- จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดิน...
- จะบอกกล่าวตักเตือนด้วยความเป็นน้องพี่เป็นสิ่งดีมากๆบางครั้งผู้รับฟังอาจรับในสิ่งที่ตรงเกินไปไม่ค่อยได้แต่เชื่อเถอะการพูดเท็จไม่ช้าไม่นานความเท็จก็จะค่อยๆเผยตัวตนออกมาเอง ....
- นิดเดียวนะคะก่อนจะบอกเธอประเมินความรูสึกเธอนิดนึงว่าเธออยู่ในอารมณ์ไหน...ชาญจะได้เปล่งวาจาที่เหมาะสมที่สุดค่ะ ...
- ตกลงที่เล่ามา"ชาญ"หรือ"กวิน"ที่ถามมา....